Skierowanie do lekarza

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Mamy prawo wybrać specjalistę spośród wszystkich, mających podpisaną umowę z NFZ.

Skierowanie to nie jest wymagane do:

• ginekologa i położnika,
• dentysty,
• wenerologa,
• onkologa,
• psychiatry.

Skierowanie nie jest również wymagane od osób:

• chorych na gruźlicę,
• zakażonych wirusem HIV,
• inwalidów wojennych i osób represjonowanych,
• uzależnionych od alkoholu,
• środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego.

Skierowanie potrzebne jest również do szpitala (od lekarza POZ bądź lekarza specjalisty), wyjąwszy wszystkie nagłe wypadki.

Dokumentacja medyczna

Pacjent ma prawo do swojej dokumentacji medycznej prowadzonej w zakładach opieki zdrowotnej.
Na jego wniosek, bądź na wniosek osoby upoważnionej przez pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego, dokumentacja powinna być przekazana w postaci wyciągu, odpisu lub kopii, sporządzanych na koszt osoby występującej o nią.

Leczenie za granicą

Informacje o świadczeniach zdrowotnych przysługujących obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej w krajach Unii Europejskiej są szczegółowo opisane na stronach Narodowego Funduszu Zdrowia Przypominamy, że recepta jest ważna przez 30 dni. Wyjątek stanowią jedynie:

• recepty na antybiotyki i recepty wystawione w ramach pomocy doraźnej – 7 dni,
• recepty na preparaty immunologiczne i leki sprowadzane z zagranicy, dla indywidualnych użytkowników – 60 dni.

Leczenie uzdrowiskowe

Na leczenie uzdrowiskowe skierowanie wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie musi zostać potwierdzone w oddziale wojewódzkim Funduszu, właściwym dla pacjenta ze względu na jego miejsce zamieszkania.

Koszty przejazdu do i z uzdrowiska, oraz częściowe zakwaterowania i wyżywienia ponosi pacjent. Opłaty w uzdrowisku nie dotyczą dzieci do 18 roku życia, a jeżeli nadal się kształcą, do 26 roku życia. Dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu – bez ograniczenia wieku.